مقدمه مركز برنامه‌ريزى آموزشى بايد امرى پويا و متناسب با دگرگونيهايى باشد كه در ساختار دانش و رشته‌هاى علمى پديد مىآيند . تحوّلات اجتماعى ، نيازهاى نوظهور فراگيران و مقتضيات جديد دانش ، اطلاعات ، مهارتها ، گرايشها و ارزشهاى نوينى را فرامىخواند كه پاسخ‌گويى به آنها ، ايجاد رشته‌هاى تحصيلى جديد و تربيت نيروهاى متخصّص را ضرورى مىنمايد . گسترش فرهنگهاى سلطه‌گر جهانى و جهانى شدن فرهنگ در سايه رسانه‌هاى فرهنگى و ارتباطى ، مشكلات و نيازهاى نوظهورى را پيش‌رو گذارده است كه رويارويى منطقى با آنها ، تنها در پرتو آراستن افراد به انديشه‌هاى بارور ، ارزشهاى متعالى و رفتارهاى منطقى كه درقالب موقعيّتهاى رسمى آموزشگاهى با ايجاد رشته‌هاى جديد ، گسترش دامنه آموزشها و مهارتها و تربيت سازمان يافته صورت گيرد ، امكان پذيراست . بالندگى مراكز آموزشى ، در گرو نظام آموزشى استوار ، قاعده‌مند و تجربه‌پذير است كه در آن ، برنامه‌هاى آموزشى ، متنهاى درسى و استادان ، اركان اصلى به شمار مىآيند . پويايى برنامه‌هاى آموزشى نيز ، به هماهنگى آن با نياز زمان ، استعداد دانش‌پژوهان و امكانات موجود ، وابسته است ؛ چنان‌كه استوارى متنهاى درسى به ارائه تازه‌ترين دستاوردهاى علم در قالب نوترين شيوه‌ها و فناوريهاى آموزشى بستگى دارد .